and Catch the moment
Zij die kijken met de ogen van kinderen zijn nooit voor het eten thuis. Dat is het leven van een fotograaf; ze geven weinig om tijd maar veel om achtergelaten sporen. Die worden gevolgd, vastgelegd en gekoesterd. Ze bestuderen mensen die zich onbespied wanen, wachtend op een ongeposeerd moment. Zelfs hun rommel wordt verzameld, omdat dat waar mensen geen waarde aan hechten, het meeste over ze zegt.
Zo vormen foto's ons tweede geheugen. Fotografen zoals Dana LaMonda zien waar wij overheen keken, geven het ons terug en zeggen:
"Kijk nog eens. Kijk, hoe mooi."
